Издательский дом Медина Официальный сайт
Поиск rss Написать нам

Новости партнеров:

Хадж-наме. Книга о хадже
09.11.2011

 

 

 

Әхвале Мәдинәи Мөнәүвәрә

Мусульмане во время молитвы

Көтебе әхадисдә мәзкүрә бинаән әһале Мәдинә барда әхлякы хәмидә илән мөтәссыйф зәваты кирамдыр. Бунлар арасында кинә вә хәсәд булмаз, инсана бәд гөман кыймазлар яманлык нә шәй уланы белмәзләр. Аз гына мөназәга улса да, бер яктан килүб: «Салля галән-нәби», — дисәләр, шул хәлдә мөназәгалары бетәр, калмаздыр. Бер-берләринә хәерхаһы хакыйкый адәм бунлардыр. Безем татар таифәсендән мөһаҗир булса да, кәнде әхлакларындан мөтәгаййир[дер].

[Б.39] Кәнде араларында богыз вә гадавәт көндән — көн тәзаеддә, кәнд эшләрендә мокаййәд дәгелдерләр. Эшләренә шөрүгы шәрифә муафикъ, вә нә дә низам вә кануна. Татарлыкда улан әхлакы зәмимәләре әһалие Мәдинәйә сираять итмәзсә ярар иде. Алай да хөкүмәтә мәгълүм булмышдыр.

Мәдинәдә «Казанлы» нам мәдрәсә бина итмешләр вә мөдәррис вә имам вә мөәззин вә фәрраш вә саккалар бар да хазыйр иделмешдер вә куб бойут иштираэ вә шираэ иделмешдер. Мәзкүр мәдрәсәдә укыян талиб файдасына дип, әлхасыйль бар бойут ун-биш бойута балигъ булмышдыр. Бунларның бересене имам әфәнде вә бересене мөәззин вә бересене шәех әфәнде вә бересене наибе шәех алуб вә берсенә шәехнең әкърабасы алуб барда икамәт идәдер. Бунлардан таләбәйә бер тиен дә файда юктыр. Бундан магада бойут булса шәһәрдән ерак, иҗарә илән ултуран адәм булмагач, янә дә файдасыз ятадыр.

Буңа гыйлавәтән катыг шартка тәгаен иделгән. Шарты бу ки, «Казанлы» мәдрәсәйә дахил улан таләбә 2-нче имамы могътәбәр хозурына хазыйр булмаска. Буның хилафына булурса, мәдрәсәдән чыгарыладыр. Дигәр мәдрәсәйә варырса мәкъбүл уламаз, чөнки: «Казанлы» мәдрәсә бар, сезләр анда укуб истифадә идеңез», «Казанлы» мәдрәсәгә килүрсә, анда мөдәррис әфәндея бәлкем канәгать тә итмәз дәрәҗәйә балигъ булуб, бундан, ягъни Русия дәүләтендән, тәхсыйле кәмаләт идеб баралар.

«Казанлы» мәдрәсәдә дәресләре 4 ай зарфында «Мишкятел-мәсабих» укыла дип сөйлиләр иде. «Вә ләкин чә файда? — бик аз укыла имеш. 2-нче дәрес «Һидаяте шәриф»; — имеш, бу да бик аз укыладыр. Калан вакытда Хәрәме шәрифдә дәресләрне бәгъзы Хиндә ишетәдер идем, [«Мөлтәкыел-өбхер»] илән «Мәүләви җами» укыйлар. Сорадым: «Бу дәресләр каенча сәнә шимди укыйсыз?», җавап: «Сәкиз сәнә», —
диделәр. Гаҗәб быракды: бу эшләрне сөйләрсең кәнде араларында богыз вә гадавәт буладыр, буның нокасатыны кәнделәре гайне кәмаләтә зан [идәрләр], Голәмаи гамилинга дәрескә юл куймаслар. Сика адәмләрә варырса, мәгъюб улур, ярамаз вә һәм бер тиен файда мәдрәсә файдасындан булмаздыр, бәлки буның зарарына вә игъдамына касыд идеб, кәнде араларында күб мөназәга җаридер. Татар мөһаҗирләремезнең хәле бу тәләкъкыйгә Алла ислах әйләсен. Вә-ллаһе Сөбханеһе вә тәгалә рөшед вирсен.

Священный источник Зям-Зям в Мекке, старинный рисунок

Әһале Мәдинәгә рәбигыль-әүвәл аен бөтенләй зур гаед иттихаз идәләр икән. 12-нче көнендә Хәрәме шәрифдә дүрт хатыйб мөнбәрә чыгыб, мәүлүд укуб паша вә забит вә гасакир мөҗтәмигъ улуб ширбәт эчерелә икән.

[Б.40] Вә ишрак вакытында хотбәләр укына башлайдыр икән. Вә туплар атылыб вә әшхас арасында күб хөрсәндлек буладыр икән. Рәбигыль-әүвәл 20-ндә файтун илән Кабайа варыб зиярәт итдек. Вә 2-нче мәртәбәсендә гарәб өенә назил улуб бер кичә миһман улдык. Гарәбнең намы Мөхәммәд иде. Вә Кабада асаре гатика күб икән. Бу хәлдә вәйран дәрәҗәсенә йитмешдер. Вә гүзәл гүзәл биэрләр бар, су илән мәмлүдыр. Вә Кабадан Мәдинәи Мөнәүвәрәйә су шакул илән казылыб китерелмешдер. Мәдинә суы бик татлыдыр.

16 рәбигыльәхир, 27 июль иде, остазымыз әссәйид Гали әфәнде кәнде багына безләре дәгъвәт итүб барышымызда юлны ялгышыб мәсҗиде Бану курайза тугры улуб андан безләре бөйлә барыңыз дип дәлаләт иткәч, Мәсҗиде Шәмсә килдек. Мәсҗиде Шәмс кечек, җәванибе әхҗар илән мохат бер урындыр, михраб шәкелендә ясалган урын да бар. Бу мәсҗед карбында сәйидемезнең бостаны, «Зоһыр» диб мәшһүр җай икән. Әмма мәсҗеде Бану курайза зур коббәле мәсҗеддер вә тәрбияле улмалы, күренеш дә галидыр. Бунлар бар да Мәдинәдән гавали җанибендәдер.

Андан сәйид хәзрәтемездә бер кич булыб, сафа вә зәвык яб улуб, баз коббәйе зиярәт идеб Мәдинәйә кайтдык.

12-нче рабигыль әүвәлдә рәсүлулла Галәйһи-с-сәламнең муйы мөбарәке ике йирдә зиярәт итдек. Бармак кеби мумгә кадаб куймышлар. Ун — ун биш муйы шәриф булмалыдыр. Инсан күб тәбәррекләнәдер. 12-нче рәҗәбтә сәйидина Хәмзәйә махсус зиярәт иделә. Бу зиярәткә Җиддә вә Мәккә вә Таиф вә әтрафдан күб зәввар киләләр икән. Шәйхел-хәрәм вә валие Мәдинә вә әһали вә гасакир тублар вә музыкалар илән чыгыб, солтан хәзрәтләренә күб дога вә сәнә иделәдер икән солтан тарафындан фөкайрайа бу көндә илле куй садака бирелә икән вә фокарайа тәкъсим иделде. 15-нче шәгбанда Хәрәме шәрифдә ширбәт виреләдер икән вә зур вәлимә иделде. Шәгбанның 16нда солтанның йәүме тәвәлледе икән, зур гаед иделде. Рамазаны шәриф бөтенләй гаеддыр.

Рамазанда сәйидимез хәтем итде, хилфәне дә укыдык. 29-нчы рамазанда хәтем булды тәкаббәлә-ллаһе. Хөҗрә-и сәгадәт карбында махсус мәкам икән. Сәкиз яшемдән бу як, мин бу урында һәр сәнә дә хәтем идерәм диде. Хәрәме шәрифдә, Валлаһи әгъләм, хәтемгә җай да кыйлынадыр. 25-нче дә малик ел-мәзһәб хәтем итде.27-нче Кадер кичәсендә шафигый ел-мәзһәб. [Б.41] 29-нчы да хәнәфи ел-мәзһәб хәтем идеб, өч хәтемдә дә голәмаи кирам вә пашалар вә җәмәгать хазыйр улуб, күб-күб фатиха иделеб, җивары рәсүлуллада сафаяб улуб калдык. 1318 сәнәдә рамазан ибтидасы якшәнбе көн булуб, гайде шәриф сишәнбе көн укылды. Мәдинәи Мөнәүвәрәдә тәмам ун бер ай икамәт идеб тәфасир вә әхадис вә гулум әдәбиядән фөнун гарибәйе тәхсыйль итдек. Вә баләда мәзкүр мисырлык Әбү Хәмида әл-әбвәтиҗидән хәтем идеб, иҗазәтләренә мазһар улдык.

Вә бу әснада мәзкүр сәйидемез Мөхәммәдгали хәзрәтләрендән һәм хәтем идеб вә тәхсыйль идеб иҗазәте көбрайа мазһар улдык. Әлһәмделиллаһ галә һәзад-дәүләтил-гозма. Вә сәйид хәзрәтемез безем Казан әһалисенә каты мәхәббәт идеб калмышдыр, вә дәрес әснасында даим әһалие казаны зикер идәр иде. Вә мәсаҗиддә улан әхваль бик гүзәл күренмешдер. Вә ләкин икенде намазыны бик тәэхир идәрләр дип сөйлидер иде. Вә Бохарада голәмаи кирамы адабы мөназараны белмәзләр, берсе сөйләгәндә икенчесе һәм сөйләр, даим бер-берләре илән мөбахәсәдә идәрләр сә, кәзаый нәтиҗә тумаздыр дияр иде. Алай да, укуб истифадә идән күб булмышдыр. Имам Бохарига барыб зиярәт итмешдер. Анда бер кичәдә хәтем идеб, мәркаде шәрифендә бу әбьяты инша итмешдер.

Әба Габдулла, иләйкә җиәэна,

Нәзүрү зарихүкә-с-самиел-мотриб.

Вә нәрҗүкә әш-шәфагатә йәүме хәшер,

Вә нәйкән лил-мәна мин көллил-матлаб.

***

Вә гаудән лил-мәдинәти ган кариб,

Биладәл-Мостафа таһ ал-мокаррәб.

Галәйһи мин әл-мөһиммин көлле вакт.

Саляте мәамилән фәҗрел-гайһәб.

Вә җәдәл-гайсе кабрән әнтә фиһ!

Минәр-рәхәмати ма әрва вә-хазаб.

Вафат Бохари

Бә-һәр тарих Бохари йад дарәм әз никаб...

Садак тарихы вәладәт нуры тарихы вафат.

Вә сәйид хәзрәтнең ике остазы безем алдымызда зәндәдер иделәр, берсе Габделҗәлил нам, мәдинәлек зәбәрдәсте голямаи кирамдандыр, бәгъзе әбъяаты шәрифәләре бездә мәүҗүд, вә берсе һиндстанлык әш-шәех Хәбиберрахман хәзрәтләре, бөтенләй гозләт әйләмешдер. Вә күб мәртәбә остаз хәзрәтемездән ишетәдер идек: «Бу шейх Хәбибер-рахманда зөһде Ибраһим бине Әдһәм вә гыйльме Хамид әл-имам әл-Газали җәмыг улмышдыр». «Әгәр бу шәех бән мөҗтәһидем дирсә, мән әүвәл тәсдыйк идәрем», — дидер иде. «Вә ләкин мән мөкаллидем», — дидер иде.

[Б.42] Безем алдымызда Мәдинәи Мөнәүвәрәйә телеграф Шамы шәрифдән килде, бик хублаб истикъбаль итделәр. Хәтта 75 туб атылды вә ике көн зур туй иделде вә әһалие Мәдинәйә күб-күб нәсыйхәтләр иделеб солтан хәзрәтләренә дога вә сәнә иделде.

Вә Мәдинәи Мөнәүвәрәдән 8 чакрым мәсафәдә «биэре Госман» разиулла Ганһе зиярәт итдек. Андан кыйбләтәенгә йәүме хандакта Әбү Бәкер вә Гомәр разыйаллаһе ганһоманың мәсҗидләрене вә мәкамы мөбарәкләрне зиярәт идеб вә кайтышда җәбәл эчендә рәсуллуланың өммәте өчен еглаб өммәтене сорган мәкамыны («Йак Хикайат») мәкамыны зиярәт итдек.

Вә Өхед җәбәленә, әлһәмделиллә, күб дәфга бардык, сәйидина Хәмзә разиулла Ганһене вә анда мәдфүн шөһаданы күб зиярәт итдек.

Бу мәкамләрдә йөрмешемездә асла хәвефнакь урын юкдыр. Хәтта гарәбләр шундый әдәблеләрдер, безә каршы төйә өстендә яки ат вә яки ишәк өстендә булуб тугры булурсалар, хәзер ашагыйа инүб сәлам виреб калырлар. Әлхасыйль, бундай адаб гайре таифәдә күрелмәз дә вә ишетелмәз дә. Вә ләкин безем бу тарафда анларны бәднам идән адәмләремез [бар], белмәдем сәбәбе нәдер. Безә бу газизләрдән күбдә торыб җәвер вә җәфа күрелмәде. Аз барыб кайтканда да җәвер вә җәфа күрәләр имеш. Ләгаллә бер бер хикмәтә мөнбнидер. Безем белешемез. Әл-гыйльме гыйндә-ллаһи.

 

 

  Состояние Пресветлой Медины

Согласно тому, что говорится в сборниках хадисов, все жители Медины являются почтенными людьми, которым присущи добрые нравы. Между ними нет вражды, зависти, они не подумают плохо о человеке и не знают, что такое зло. Если вспыхнет малейшая ссора, стоит одной из сторон сказать: «Салли ‘аля ан-Набий[1]» (помолись за Пророка), как распря тут же прекращается. Жители Медины — истинные доброжелатели друг другу. И хотя [в Медине] есть мухаджиры из наших татар, их нравы [здесь] не изменились. [Л.39] Ненависть и вражда их друг к другу день ото дня возрастают, они не постоянны в своих делах. Дела их не соответствуют ни священному шариату, ни элементарному порядку и закону. Хорошо бы их низкие нравы, происходящие от татарства, не перешли на жителей Медины! И все же [эти нравы] стали известны властям.

[Татары] построили в Медине медресе под названием «Казанлы», учредили должности имама, муэдзина, феррашей (слуга), водоносов и приобрели много зданий, чтобы [доходы от них] шли в пользу студентов. В целом [медресе принадлежит] до пятнадцати домов. Однако один из них взял себе имам-эфенди, другой — муэдзин, третий — шейх-эфенди, четвертый —
наместник шейха, еще один взяли себе родственники шейха. Все эти люди живут в этих домах. От этого студентам не достается ни копейки. Кроме того, оставшиеся дома находятся далеко от города, их никто не берет в аренду, и от них тоже нет пользы. Вдобавок ко всему [учеба в медресе] оговорена жестким условием: студенты медресе не должны посещать занятия другого [пусть даже] уважаемого имама. В противном случае студент исключается из медресе. Поступить в другое медресе ему не удастся, поскольку ему скажут: «Есть медресе «Казанлы», учитесь там».

Бывает, что в медресе «Казанлы» отсюда, то есть из России, приезжают настолько взрослыми и образованными, что не удовлетворяют мударриса-эфенди. Рассказывают, что в медресе «Казанлы» в течение 4 месяцев занятий изучается [книга] «Мишкят аль-масабих». «Однако что пользы? — говорят [очевидцы], —
[книга] изучается очень мало». Другие занятия, говорят, [идут] по благословенной книге «Хидаят», изучение которой также идет очень недолго. В остальное время мне иногда удавалось послушать лекции в Харам Шарифе[2]. [Также в «Казанлы»] изучают [книги] «Мультака-ль-убхур», «Мавляви Джами». Я спросил: «Сколько лет вы уже их изучаете?». Прозвучал ответ: «Восемь лет». Это сильно меня удивило. Если сказать им (преподавателям и студентам медресе «Казанлы» (?). — Прим. перевод.) об этом, между ними начнется ненависть и вражда (из-за плохого качества преподавания (?). — Прим. перев.од). Недостатки [своего преподавания?] они считают самим совершенством, не допуская к преподаванию настоящих, квалифицированных ученых. Если [студент или преподаватель медресе] пойдет к авторитетным людям, [ими] он будет воспринят как невежда. Таким образом, этому медресе —
грош цена. Более того, [словно] с целью нанесения вреда и закрытия этого [медресе], среди них (преподавателей и студентов (?). — Прим. перевод.) происходят многочисленные распри. Таково положение наших татарских мухаджиров, да исправит его Аллах и да наставит на путь истинный!

Оказалось, что жители Медины весь месяц раби‘у-ль-авваль считают большим праздником. В его двенадцатый день в мечети Хараме Шарифе четыре хатыба, взойдя на минбар, читают «Мавлюд[3]», а собравшиеся паши, офицеры и солдаты бывают угощаемы щербетом.

[Л.40] Во время восхода солнца начинается чтение хутб. Это сопровождается орудийными залпами, а среди людей царит ликование. 20 раби‘у-ль-авваля мы на фаэтоне посетили Кубу[4]. [При посещении] во второй раз, мы на одну ночь остановились у араба по имени Мухаммад. Оказалось, в Кубе много памятников старины; в настоящее время [все] они дошли до разрушенного состояния. Также [там] имеются прекрасные колодцы, полные воды. Из Кубы до Пресветлой Медины по каналам [или акведукам] проведена вода. Мединская вода очень вкусна.

16 раби‘у-ль-ахира (1318 г.х. — Прим. ред.), [соответствующем] 27 июля (1900 г. — Прим. ред.), направляясь по приглашению нашего наставника сеида ‘Али-эфенди к нему в сад, мы заблудились и вышли к мечети Бану Курайза[5], где нам показали правильную дорогу. Так мы дошли до мечети «Шамс». Мечеть «Шамс» оказалась небольшим, окруженным каменной оградкой местом с некоторым подобием михраба. Рядом с этой мечетью и расположен сад нашего сеида, известный под названием «Зухр». Что касается мечети Бану Курайза, [то она является] мечетью с большим куполом, ухоженным видом, высокой. Все это расположено в возвышенной стороне от Медины.

Мы погостили у господина сеида вечер, где предались отдохновению. Затем мы посетили куббу Бан и вернулись в Медину. 12 раби‘у-ль-авваля мы посетили благословенные волосы Посланника Аллаха (мир Ему), [которые хранятся] в двух местах. Они прикреплены к кусочкам воска в форме пальца, [в каждом месте] их по 10–15. На посетившего их [человека] нисходит много благодати.

12 раджаба совершается особое посещение [к гробнице] господина нашего Хамзы. На этот зийярат[6] собирается много странников из Джидды, Мекки, Таифа и [их] окрестностей. Шейх аль-Харам (имам мечети аль-Харам (?) — Прим. перевод.), вали (губернатор) Медины, население и солдаты выходят под орудийные залпы и музыку, воссылая здравицы и молитвы его величеству султану. В этот день султан жалует 50 овец в качестве милостыни беднякам, [мясо которых] распределяется среди них.

15 ша‘бана в Хараме Шарифе угощают шербетом и устраивается большой пир. 16 ша‘бана, в день рождения султана, устраивается большой праздник. Священный же месяц рамазан весь является праздником. В рамазан наш сеид (‘Али. — прим. ред.) закончил [чтение Корана (хатм[7]), после чего] мы прочли и последующую за этим необходимую молитву. Все это было закончено 29 рамазана, да примет Аллах [наше чтение Корана]!

Мусульмане во время молитвы

Как рассказал нам сеид, «близ благословенной худжры (комнаты) есть особое место. Там каждый год с восьмилетнего возраста я совершаю хатм Корана». [Сказал также], что в мечети Харам Шариф, [в течение рамазана] он совершает хатм 40 раз, Аллах лучше знает (Аллаху а‘ълям). 25 [рамазана] [хатм Корана] закончил маликитский [имам], 27-го — шафиитский [имам], [Л.41] 29-го — ханафитский [имам]. Каждый раз при этом присутствовали уважаемые ученые, паши и народ, благословляя друг друга. Мы [вместе со всеми] духовно очищались , находясь по соседству с могилой Пророка. Начало месяца рамазан 1318 года пришлось на воскресенье, а праздничный намаз состоялся во вторник. Мы прожили в Пресветлой Медине полных 11 месяцев, изучая тафсиры [Корана], хадисы, постигая науки литературы. И, пройдя курс наук у вышеупоминавшегося египтянина Абу Хамида аль-Абватиджи, мы удостоились получения из его рук великой иджазы[8] с печатью. В это же время упоминаемый [нами] сеид Мухаммад ‘Али-хазрат вручил нам великую иджазу с печатью. Слава Аллаху за это великое счастье!

Наш сеид проникся глубокой симпатией к жителям Казани и часто упоминал их во время своих занятий. И то, что происходит в мечетях (имеется в виду богослужение в мечетях России. — Прим. ред.), показалось [ему] прекрасным. Однако он говорил, что «послеполуденный намаз (‘аср) они (жители Казани. — Прим. ред.) совершают с большим запозданием[9]». Он также говорил, что бухарские ученые не владеют культурой диспута: если оба диспутанта говорят одновременно, перебивая друг друга, то результата такой спор не принесет. Несмотря на это, он многому научился у них.

Он же посетил могилу имама Бухари. Там он в течение ночи совершил хатм Корана и переписал с его священного погребения следующие бейты:

Абу ‘Абдуллах, мы пришли к тебе,

[Чтобы] посетить твою высочайшую и восхитительную могилу.

Заступничества твоего мы испросим в День воскресения,

О, приносящий успех тем страждущим, кто вопрошает к тебе.

Вернется скоро он в тот город,

В страну Мустафы Тахи любимца.

Тому, кто из важнейших был всегда,

Молитвой заполнял который, лишь забрезжит мрак.

Да будет земля ему пухом!

Да прольется [на его могилу] милость, что орошает, да и цвет дает!

Кончина Бухари

Я всегда помню Бухари, прорывая пелену [забвения],

Воистину, день его рождения [есть] луч дня его смерти.

При нас еще были живы два наставника сеид-хазрата. Один из них — мединец по имени ‘Абд аль-Джалиль, один из выдающихся ученых. Некоторые из написанных им священных бейтов имеются и у нас. Другой — индиец шейх Хабиб ар-Рахман-хазрат, живущий отшельником. Мы много раз слышали от нашего наставника, что в шейхе Хабиб ар-Рахмане «сосредоточены подвижничество Ибрахима бин Адгама и знания имама Абу Хамида аль-Газали». «Если этот шейх назовет себя муджтахидом, я первым подтвержу это. Я же [лишь] его последователь», — говорил он.

[Л.42] При нас в Пресветлую Медину пришла телеграмма из Досточтимого Дамаска, которая была встречена с такой большой радостью, что было произведено 75 орудийных залпов и на два дня было устроено большое празднество. Жителям Медины было прочитано много наставлений и провозглашены здравицы в честь султана.

Мы посетили колодец ‘Усмана (да будет доволен им Аллах), расположенный в 8 верстах от Пресветлой Медины. Затем мы совершили зийярат к Двум Святыням (Киблатайн[10]), затем посетили место «День Рва[11]» — мечети Абу Бакра и Умара (да будет доволен ими обоими Аллах). Возвращаясь с посещения этих благословенных мест, мы совершили зийярат к тому месту в пещере, где Посланник Божий, плача, просил за свою умму (место «Одного рассказа» — «Йак Хикайат» — Прим. автора). Еще мы, слава Аллаху, много раз посещали гору Ухуд[12] и находящиеся там могилы господина Хамзы (да будет доволен им Аллах) и шахидов. Во время посещений этих мест мы нигде не испытали никаких опасностей. Напротив, арабы настолько вежливые люди, что если встречались нам, сидя на верблюде, лошади или осле, немедленно сходили на землю и приветствовали нас. В общем, невозможно увидеть такую вежливость или услышать о ней ни у какого другого народа. Тем не менее, [здесь] есть наши люди, плохо о них (т. е. арабах. —
Прим. перевод.) отзывающиеся. Я не смог узнать, с чем это связано. Даже находясь здесь долгое время, мы не испытали никаких неудобств и притеснений со стороны этих любезных людей, в то время, как говорят, что путешественники могут столкнуться с этим и во время непродолжительного пребывания [в этих местах]. Возможно, это основано на каком-то недоразумении. Так кажется нам, а знание — у Аллаха.


[1] Салават – испрашивание у Всевышнего благословения для Пророка Мухаммада .

[2] Харам Шариф (мечеть Пророка в Медине) — вторая святыня Ислама (после Запретной мечети в Мекке). Могила Пророка, Абу Бакра, ‘Умара позже стали частью мечети Пророка .

[3] Мавлюд – день рождения. Маулюд ан Набий – празднование дня рождения Пророка Мухаммада .

[4] Куба — селение на южной окраине Медины где была построена первая мечеть.

[5] Возможно, эта мечеть находилась на месте проживания иудейского племени Бану Курайза, изгнанного из Медины в 627 г. за нарушение договора с Пророком о ненападении.

[6] Зийярат — посещение. В суфийской практике подразумевается посещение могил своих духовных учителей (шейхов).

[7] Хатм аль-Кур’ан — прочтение целиком Корана в месяц Рамазан считается богоугодным делом.

[8] В суфизме разрешение или свидетельство на подготовку собственных мюридов.

[9] Согласно традициям принятым в татарской среде послеполуденный намаз (‘аср) читается за один час до захода солнца.

[10] Киблатайн — место, где Про-рок получил откровение от Всевышнего, в котором повелевалось изменить направление при совершении молитв с Иерусалима на Мекку. Впоследствии на этом месте была построена мечеть.

[11] День рва —яум Хандак (битва у Рва). Противостояние мусульман против осаждавших Медину коалиции язычников 5 г. по хиджры (627г.).

[12] Ухуд — гора к северу от Медины, где в 3-ем году по хиджре (625 г.) состоялось сражение, в котором мусульмане потерпели поражение.



М

Медина аль-Ислам
Газета мусульман Евразии

М

Ислам Минбаре
Трибуна ислама —
Всероссийская газета мусульман

А

Аль-Минбар

И

Ислам в Российской Федерации

Серия энциклопедических словарей

Ж

Минарет

Ежеквартальный евразийский журнал мусульманской общественной мысли

КНИЖНЫЕ НОВИНКИ:
  • Вера и добродетель. Книга II из цикла «Проповеди» /И. А. Зарипов/
  • Коранический гуманизм. Толерантно-плюлистические установки /Ибрагим, Тауфик Камель/
  • История Корана и его сводов /Муса Бигиев/
  • Пустыня внемлет Богу: хрестоматия /сост. М. И. Синельников/
  • Исламская мысль: традиция и современность. Религиозно-философский ежегодник. Вып. 1(2016)
Д
Ислам: Ежегодный официальный журнал Духовного управления мусульман Российской Федерации
Фаизхановские чтения
Мавлид ан-Набий
Форумы российских мусульман
 
Рамазановские чтения
Фахретдиновские чтения
Хадж российских мусульман
Современные проблемы и перспективы исламоведения и тюркологии
Ислам на Нижегородчине
Миграция и антропоток  на евразийском пространстве
Х
В Вашем браузере не установлен компонент Adobe Flash Player, поэтому Вы не можете увидеть отображаемую здесь информацию.

Чтобы уставновить Adobe Flash Player перейдите по этой ссылке
Н

ИД «Медина» награжден почетной грамотой за активную книгоиздательскую деятельность

Р

Информационные партнеры

www.dumrf.ru | Мусульмане России Ислам в Российской Федерации islamsng.com www.miu.su | Московский исламский институт
При использовании материалов ссылка на сайт www.idmedina.ru обязательна
© 2009 Издательский дом «Медина»
закрыть

Уважаемые читатели!

В связи с плановыми техническими работами наш сайт будет недоступен с 16:00 20 мая до 16:00 21 мая. Приносим свои извинения за временные неудобства.